نمودن مشاهدهء حق ، 3 - خود را شناختن ، 4 - در بيان عبادت . مشترك 3 / 1262 ( 2 نسخه ) ؛ نسخه‌ها 2 / 1031 ( 2 نسخه ) كه يكى از آن دو به نام « اسمار الاسرار » است . ديال سنگه ، 3 / 75 . غاز : الله واحد است مستغنى ؛ سرافراز ، انجمن 29 ش 133 . * اسرار الوحى . از سلطان باهو ( 1039 - 1102 ق / 1630 - 1691 م ) ( - اسرار قادرى ) . مشترك 3 / 1263 نامش ؛ پاكستان و هند 4 / 209 . * اسرار الوحى . ابو ليث نصر ( د 373 ق / 983 م ) فرزند محمد فرزند احمد فرزند ابراهيم سمرقندى ؛ دايرة المعارف ( 6 / 205 ) مىنويسد : « اسرار الوحى » منسوب به او و به عربى است ، و دو شرح فارسى از آن در دست هست : 1 - از مير سيد على همدانى ، نسخهء ازبكستان ، سمنوف ) ، 2 - از برهان الدين محمد بختيار بخارايى از سدهء 12 ق / 18 م . نسخهء اياصوفيه ش 2016 . آغاز : روايت آن مفخر سادات و منيع درّ درياى نبوت ثمرهء شجرهء فتوت قدوة احل حقايق . دايره 6 / 200 ابو ليث و كارهايش . ازبكستان ، تاشكند 3 / 141 ؛ تاشكند ، فارسى ( ابو ريحان ) ( 1 ) 2 / 7 ( 3 نسخه ) . * اسرار الوصال . از ايشان خواجه ، ابو عبيد الله محمّد سلطان خواجه مشهور به ايشان قارى . فرهنگستان ، نامگو 1 / 618 . * اسرار الولايه . ابو القاسم ، ميرزا بابا ذهبى شريفى متخلص به راز ( د 1286 ق / 1869 م ) . چاپ : تبريز ، 1323 خ ، سنگى ، 512 ص . ذريعه 9 / 346 « ديوان راز شيرازى ذهبى » ؛ اعلام 1 / 258 بابا ذهبى ؛ طبقات 13 / 68 ؛ مشار ، مؤلفين 1 / 147 ؛ مشار 1 / 302 . تبريز ، دانشگاه ، تسبيحى 66 . * اسرار ولايت . على فرزند على اصغر . گفتارى است عرفانى با ديباچهء بلند ، كه در آن نام نگارنده و كتاب آمده است . آغاز : لالى حمد و ثنا سزاوار خالق يكتايى است و گوهر شكر و سپاس ( دو صفحه بعد ) اما بعد ، چنين گويد . نسخه‌ها 2 / 1031 . مجلس 15 / 241 ش 2 / 5159 . * اسرار اليقين محمد شاهى . محمد حسين تهرانى بروجردى فرزند معصوم به روزگار محمد شاه قاجار ( 1250 - 1264 ق / 1834 - 1848 م ) در جدايى ميان جايگاه رسول و نبى ، در 1 « مقدمه » و 3 « مطلب » . نسخه‌ها 2 / 877 ؛ اعلام 1 / 639 ؛ طبقات 13 / 430 . ملك 6 / 45 . * اسراريه : اسرار جلاليه . شيخ عبد الجليل لكهنوى چشتى ( د 1043 ق / 3 - 1634 م ) ( - سير مقامات ، مكتوبات عبد الجليل ، رموزات ) . كه با مجدد الف ثانى ( د 1034 ق / 1724 م ) نامه نگارى داشته است ( گنج 3 / 1889 ) . وى جز عبد الجليل بلگرامى ( د 1138 ق / 5 - 1726 م ) و جز عبد الجليل لاهورى ( د 910 ق / 1498 م )